Orman yangınları, salgın ve eğitim.Bu 3 konuyla ilgili kısa bir yazı yazmak istiyorum size.                    10 gündür ülkemizin kıyı şeridinde ve yakınlarında sönmek bilmeyen orman yangınları ile savaşıyoruz. Söndürüldüğü için rahatlayacağız derken bir yenisi başlıyor. Her yangın haberinde ağaçlarla, ormanda yaşayan  canlılarla beraber bizim de ciğerlerimiz yanıyor. Yeşille bezenmiş yollardan geçerken, şimdi siyaha boyanmış yollardan geçecek olmamız canımızı sıkıyor. Hiçbir şey için heves kalmadı desem yalan olmaz.                   Salgın konusuna gelince insanlar salgını unuttu,sıcak havanın etkisiyle tedbirleri ihmal etmeye başladı ama o insanları unutmadı. Yayılmaya devam ediyor. Aşılarımız tamamlanmış olabilir ama ülke bağışıklık kazanmadan salgının sonu görünmüyor ne yazık ki.        ...

    Beklediğimiz günlere kavuşmamıza çok az kaldı. 2020 yılı boyunca bizi esir alan COVİD 19 salgınının aşısı bulundu.     Aşılar ülke genelinde yapılmaya başladı dün itibariyle. Aşılar öncelikle en fazla risk taşıyan grup diyebileceğimiz sağlık kurumunda çalışanlara,ardından yaşlı, engelli, koruma evleri gibi yerlerde kalan ve çalışanlara, son olarak da 65 yaş üstü bireylere uygulanacak.       Ardından hizmetin sürdürülmesi için öncelikli sektörlerde çalışanlar, 50-64 yaş arası bireyler aşılanacak.        Onların ardından kronik hastalığı olan kişiler ve diğer kişiler aşılanacak. Son olarak ise, aşılama sırası geldiği halde zamanında aşı yaptırmayanlar aşılanacak,diye duyuruldu.         Güzel ve özgür olduğumuz günlere kavuşmak biz insanların inisiyatifinde bu saatten sonra.Umarım halkımız aşı konusunda duyarlı olup karantinadan kaçtıkları gibi kurtuluşumuz olan aşıdan da ka...

        Bu güzel bahar aylarında hayatımızın başrolünde Coronavirüs yer alıyor ne yazık ki..         Her konuştuğumuz kişiyle virüs hakkında konuşmadan kapanmıyor telefonlar. Hatta dün arkadaşımın doğum günüydü. Kutlamak için aradığımda uzun uzun virüsün hayatımızı nasıl etkilediğini, nasıl önlemler aldığımızı konuştuk. Kapatmadan önce doğum gününü kutlamak geldi aklıma. 🙄        İşin en kötüsü de ne biliyor musunuz? Yetişkinler kadar çocukların da etkilenmesi. İster istemez her yerde virüsten bahsediliyor. Her gün dışarıya çıkmaya alışkın çocuklar yaklaşık 1 aydır evin içinde.        Dün yatmadan önce oğlumun söylediği cümle ile yıkıldım resmen. "Anne ben öleceğim galiba venüs* yüzünden."  Şaşırdım, sarıldım sıkı sıkı. "Bebeğim venüs çocukları göremiyor, sen ellerini sık sık yıkayıp dişlerini fırçalarsan hiç göremez merak etme." 😔  Bir daha yanında virüsün adını bile anmayacağıma söz verdim ...

     Dünya, hayatı yaşamak adı altında ülkelerden ülkelere, konserlerden sinema- tiyatrolara hep bir koşuşturma halinde olan insanoğluna "Dur, bir sakinleş!" dedi.Bir virüs ortaya çıktı. Tüm dünya sessiz kaldı bir anda.      Yetkililer virüsün yayılmaması için  evden çıkılmaması gerektiğini söyleyince genç yaşlı herkes eve kapandı. Hiç olmadığı kadar birlikte zaman geçirmeye başladılar belki de. Kimi aileler için bir fırsat kimisi için ızdırap dolu günlerdi.        Çocuklu aileler, çocuğunu parka götüremediği için üzgün, evde ona park keyfini verecek oyunlar oynama çabasındaydı. Evde babayla top oynamalar, anneyle pasta börek yapmalar falan  derken günler geçiyordu.         Çalışmaya devam eden emekçiler, hastaları teşhis eden, iyileştiren sağlık çalışanları, doktorlar da vardı elbette. En çok endişeyi yaşayan onlardı aslında. Kendileri için değil evde bekleyen ailesine virüsü yaymaktandı endişe ve korkul...